Antiek Olympia: tempels en natuur.












 20 juni t/m 21 juni


We nemen de rust van de zondag waar om te verplaatsen naar Olympia. Erg breed zijn de wegen hier niet en op zondag verwachten we in ieder geval nauwelijks vrachtverkeer, zodat we minder kans hebben op grote tegenliggers, die we moeilijk met onze caravan kunnen passeren. Die verwachting klopt. Op aanraden van andere Nederlanders rijden we het eerste stuk van Korifasi tot Gargaliani zelfs over een ‘gele’ weg langs de kust in plaats van over de drukke, smalle en bochtige hoofdweg. Al met al staan we rond de middag al in Olympia op camping Olympia. Een aanrader is deze camping, die wordt uitgebaat door een oude baas, niet. De ontvangst is meer dan hartelijk, dat wel, met een zakje pruimen. Maar de oude Franse slag van kapotte wc-haakjes en douches, waar je je kleren buiten moet hangen, heeft hier wel erg toegeslagen. Erg druk is het dan ook niet.

Olympia

In Olympia zijn we natuurlijk voor de opgravingen en het museum. Dit is de plek waar zo’n 2500 jaar geleden de grote tempel voor Zeus stond, plus allerlei andere gebouwen. Het is ook de plek waar in de oudheid zo’n 1000 jaar lang (Van 776 voor Chr tot 393 na Chr) Olympische spelen werden gehouden. De ‘heidense’ spelen werden in dat laatste jaar door de christelijke Romeinse keizer Theodosius verboden en de gebouwen werden vernield. Een aardbeving in 551 deed de rest. Ook hier geldt weer: wat een prachtige plek, omgeven door bergen. Hoe groots de tempel er uit moet hebben gezien, kun je je weer voorstellen in het prachtige museum. In een zaal zijn daar de beelden van de friesen van de tempel te zien, waarbij de voorstelling de hele lengte van de zaal in beslag neemt. Andere topstukken zijn een marmeren beeld van Hermes en een terracotta beeld van Zeus.

Tempel van Apollo

We rijden ook nog naar de tempel van Apollo in Bessai, zo’n 15 kilometer ten zuiden van Andritsena. De tocht er naar toe voert door een vrijwel onbewoond bergachtig gebied. De tempel zelf is één van de best bewaarde tempels in Griekenland en ligt echt op een verlaten berg. Er zijn waarschijnlijk maar weinig bezoekers, omdat de tempel niet echt gemakkelijk is te bereiken. Bovendien staat het geheel jammer genoeg al zo’n 25 jaar onder een tent, om de tempel zo tegen de elementen te beschermen. Al jarenlang is men bezig met reconstructies en zo te zien gaat dat nog wel enige decennia door. Toch de moeite waar om te zien, vinden wij.

Lousioskloof

Het lijkt een goed plan om vanuit Olympia ook de Lousioskloof te bezoeken, midden in de Peleponnesus. Op de kaart lijkt het niet zo ver: zo’n 80 kilometer naar het oosten. Het is een rode weg, een hoofdweg dus, maar die blijkt in de praktijk niet alleen flink voorzien van haarspeldbochten, maar ook zo nu en dan behoorlijk smal. Het kost ons dan ook ruim anderhalf uur tot Dimitsana, aan het begin van de kloof. Het is wel een mooie rit, door een prachtig groen landschap.
Dat had ons moeten waarschuwen: zo groen, betekent meestal water. Het is de aardrijkskundeles uit het boekje: wolken stijgen tegen de berghelling en regenen dan leeg. We zien de spectaculaire kloof dan ook voornamelijk in de regen. Dat is wel jammer, want er lopen voetpaden naar verschillende kloosters en langs de rivier maar die lokken niet echt in de regen. Het is bovendien niet alleen nat, maar ook behoorlijk fris, zelfs maar 12 graden. En dat vergeleken met de 35 graden van enige dagen geleden.
 Als troostprijs zien we langs een nog kronkeliger en nog smallere weg,uiteindelijk wel kans vlakbij het klooster Prodromou te komen. Via een smal pad wandelt Job er vervolgens nog naar toe. We laten het daarbij en rijden via dezelfde kronkelroute weer terug naar Olympia.