Belfast

Met de camper in Belfast

In Belfasts verleden vallen twee dingen op: de scheepsbouw, met als hoogtepunt de bouw van de Ttitanic en van recenter datum de onlusten tussen Protestanten en Katholieken en tussen mensen die bij Groot-Britannië willen blijven horen en de groep, die het liefst aansluiting bij de Republiek Ierland ziet. In beide zaken hebben we ons op een bescheiden manier verdiept tijdens de twee dagen dat we met de camper in Belfast zijn. 


Dag 3 en 4       11 en 12 augustus 

Titanic Experience 

De Titanic is – samen met haar zusterschepen Olympic en Brittanic – gebouwd op de werf Harland en Wolff, destijds de grootste werkgever in Belfast. Maar liefst 15.000 mensen werkten daar en het geluid van hun hamers, die op heet staal beukten of klinknagels in een scheepshuid sloegen, hing doorlopend als een deken van bedrijvigheid over de stad. Het bedrijf Harland en Wolff bestaat weliswaar nog steeds, maar houdt zich met zijn huidige 600 werknemers vooral bezig met offshore. Zijn twee grote gele kranen domineren nog wel het havengebied. Op het enorme leegstaande werfterrein is enige jaren geleden de Titanic Experience verrezen, Belfasts huidige trots en publiekstrekker. 

Het is er dan ook heel druk en we zijn een dikke halve dag zoet met dit bezoek. Het is een half uur lopen vanaf het stadhuis (ook het eindpunt van onze bus) langs de waterkant. We passeren de Alberts Toren en een grote uit keramieken tegels opgetrokken vis en steken een voetgangersbrug over. 

Drie scheeps-stevens

De Titanic Experience is daarna niet mis te kijken: een enorm gebouw, dat lijkt te bestaan uit drie scheeps-stevens, bekleed met glanzend aluminium. Je kunt er ook een ijsberg in zien, zo horen we later en van bovenaf heeft het gebouw de vorm van de witte ster van de White Star Line, de rederij van de Titanic. Buiten het gebouw, op de oude scheepshelling, is met lijnen het bovendek van het enorme schip uitgezet. De bankjes rond het gebouw tonen in morse de noodoproepen van het schip: CQD. 




Discoverytour

We horen het allemaal tijdens de Discoverytour maar eigenlijk vinden we die wandeling te lang en te saai. Dat we van het ratelende Ierse dialect van de rondleider nog niet de helft verstaan, helpt ook niet echt. We hadden ons beter kunnen concentreren op het bezoek van de tentoonstelling zelf. 

Tentoonstelling en belevenis

Verdeeld over de verschillende verdiepingen wordt in een doorlopende rondgang het verhaal verteld van de industrie in Belfast, beleef je in beeld en geluid de bouw van het enorme schip, ben je betrokken bij de tewaterlating en krijg je een kijkje in de hutten. Daarna gaat het – heel precies, van uur tot uur bijna – over de eerste reis van het onzinkbaar geachte schip. 


Aan de digitale railing


We staan heel realistisch op zee aan de railing en ontmoeten in 3D de steward. Daarna wordt van minuut tot minuut het zinken van het schip in woord en beeld gebracht, de redding van een aantal mensen, de krantenkoppen en daarna de onderzoekscommissies. Tenslotte komen nog de films en boeken van en over de Titanic langs en het zoeken naar het wrak. 


Interessant maar intensief

Het geheel is zeker interessant maar ook veel en intensief, temeer omdat je – net als bij een bezoek aan Ikea – eigenlijk gedwongen bent om de hele Experience mee te maken. Een stukje afsteken is er nauwelijks bij. 

Met je toegangsbewijs kun je ook nog een kijkje nemen in de Nomadic, het tenderschip, waarmee passagiers in Cherbourg naar de schepen van de White Star werden gebracht.


Muurschilderingen 

De volgende dag staat in het teken van de vele muurschilderingen, die in Belfast zijn te vinden en die vooral over de ‘Troubles’ gaan. Je kunt met een taxi-tour mee maar gezien onze ervaringen met het voor ons nauwelijks verstaanbare Iers, gaan we zelf met de bus naar Falls Road in het katholieke deel en later naar Shankall Road in het Protestante deel. Tussen beide stadsdelen ligt op vele plaatsen de metershoge Vredesmuur, die de wijken gescheiden houdt. Je kunt weliswaar op sommige plaatsen doorsteken van de ene naar de andere wijk maar de bewoners zelf schijnen daar nauwelijks behoefte aan te hebben. 




Ierse vlaggen

Vredesmuur scheidt de katholieke en de protestantse wijk

Britse vlaggen in het protestantse deel



We komen langs indrukwekkende schilderingen, die in het katholieke deel vaak gaan over de hongerstakers en in het protestantse deel over de burgers, die omkwamen bij aanslagen door de IRA. De toon van de opschriften is vaak hard en beide kampen lijken er alles aan te doen om de herinnering aan de strijd – en het eigen gelijk – levend te houden. 

Aan katholieke kant wapperen her en der Ierse vlaggen, aan de protestantse zijde hangt soms huis aan huis de Union Jack en de vlag van Ulster. Hoopgevend is misschien dat je tegelijkertijd aan beide zijden schilderingen ziet die pleiten voor respect en verdraagzaamheid. Al met al zijn we met deze intrigerende wandeling bijna een halve dag zoet. 

Kathedraal en stadhuis

Tussen deze twee intensieve tochten door hebben we nog tijd om de St. Anna kathedraal te bekijken en mee te doen aan een rondleiding door het imposante stadhuis. 


Stadhuis

St. Anna kathedraal

Pubs

En natuurlijk vergeten we de pubs niet. De onder bescherming van de National Trust staande pub The Crown met zijn antieke interieur zit mudvol. Hier laten we het bij kijken. Bij de ook heel authentieke Duke of York in Commercial Court kunnen we wel terecht.


Pub the Crown


Pub The Duke of York, vol met spiegels

The Duke of York 
Overnacht: Aan de Oostkant van de stad ligt Camping Dundonald, Old Dundonald Road 111 in Belfast. GPS:N 54.58901,  W 5.81727  De camping hoort bij de Icebowl; daar moeten we ons ook melden. Het is een eenvoudige camping met heel ruime plekken. De bus brengt ons in ca. 40 minuten naar hartje stad. Tip: Neem een dagkaart, dat is goedkoper dan twee enkeltjes. 
Weer: Beide dagen de meeste tijd bewolkt. Wel de hele dag droog maar fris.

Onze camperreis gaat na Belfast verder met de Coastroute en de Giants Causeway