San Antonio en Hill Country

We gaan op weg naar San Antonio en dat betekent wederom veel rijden. Texas is immers groot: 17 maal zo groot als Nederland. En die afmetingen vinden we niet alleen terug in de afstanden, maar ook in de kilometerslange hekken rondom ranches, in de pick-up auto’s, die hier het normale vervoermiddel lijken en in de hoeden van de mannen. Dit is de streek van veehandel maar ook van missieposten en lieflijk heuvelland. Oud-president Lyndon B Johnson had er zijn wortels. 


23 oktober, maandag 

We rijden maandagmorgen Big Bend uit over weg 385 richting Marathon. Het zijn ook de laatste mijlen door woestijnachtig gebied. Waar eerst tussen de stenen de cactussen overheersten, nemen hier yucca’s het beeld over. 




Ranches

In Marathon pakken we weg 90 op en zoeven we oostwaarts richting Del Rio. Langzaamaan komen we hier in gebied van uitgestrekte prairies en ranches. We herinneren ons oude verhalen, waarin mannen te paard een dag reisden om van de ene hoek van hun land in de andere te komen. We kunnen het ons nu voorstellen als we de vlaktes zien, soms zo ver als ons oog reikt. Ook vragen we ons af wat het wel niet moet kosten om je land mijlen en ijlen ver te omheinen. We zien de hekken en de soms fraaie toegangspoorten langs de weg. De huizen van de eigenaren moeten veel verder weg in het land liggen, want die zien we eigenlijk nooit. 







We rijden hier soms vlak langs de grens met Mexico en dat is te merken. Regelmatig zien we auto’s van de Border Control en bij enige posten moeten wij stoppen en worden onze paspoorten bekeken. De sfeer is overigens vriendelijk en met “Have a nice day” mogen we weer verder rijden. 


Treinroof

Ook de Amtrak spoorlijn is nooit ver weg. We zien regelmatig de lange goederentreinen rijden. 


Het echte Wild-West gevoel komt boven bij een plaquette, die verhaalt van een grote treinroofpoging, die op dit traject plaatsvond in 1912 door twee mannen uit de groep van Butch Cassidy en de Sundance Kid. De mannen overvielen de trein van San Antonio naar El Paso en doorzochten de bagagewagens. Een dappere conducteur sloeg een van hen echter neer met een ijsbijl en schoot vervolgens de andere neer met het geweer van de neergeslagen bandiet. De rovers werden in Sanderson begraven en de conducteur geëerd en geprezen. 


Overnacht: Vlak voor Del Rio op camping Lonesome Dove RV Ranch aan weg 90 (GPS-locatie: 29.430059, -100.910317 ). Ook hier weer een vriendelijke ontvangst. De camping heeft aan de randen een aantal vaste staanplaatsen en in het midden een stuk voor passanten. Full hook-up en gratis (goede) wifi. Kosten $27. 


 24 oktober, dinsdag 


Veiling geiten en schapen

Meeh, meeeh. Het gemekker is niet van de lucht van de geiten en schapen, die worden verhandeld bij de Livestock Exchange in Uvalde. Op dinsdag en donderdag worden hier om 12.00 uur veilingen gehouden, op dinsdag schapen en geiten, op donderdag groter vee. Dit stukje authentiek wekelijks leven in deze zuidelijke hoek van Texas willen we niet missen. 



 We zijn ruim op tijd en parkeren onze camper tussen de pick-up trucks en de aanhangwagens voor (klein) vee. De veiling is het bedrijf van de Hargrove familie, waarbij de pater-familias de rap ratelende veilingmeester is. Zijn dochter en schoonzoon en hun zonen en de vrouwen daarvan hebben allemaal hun werk in het bedrijf. We zien hoe mensen uit de omgeving hun geiten er brengen, hoe deze van bovenaf door potentiële kopers worden bekeken en hoe de beesten tijdens de veiling via een ingewikkeld systeem van hekken naar het veilingzaaltje worden gedreven. 







In een moordend tempo komen de dieren in het zicht, ratelt de veilingmeester de prijzen een worden er door de cowboys in het veilingzaaltje kennelijk kopen gesloten. We begrijpen er niet veel van, vermijden per ongeluk langs onze neus te wrijven en zo wellicht tien geiten te kopen en genieten bovenal van het schouwspel. 


Hill Country

Daarna rijden we verder via Sabinal en een gehucht, genaamd Utopia via de fraaie, door het landschap golvende weg 337 naar Bandera.



 Deze route voert door een heel ander deel van Texas. Hier geen ruw, onontgonnen ranchland maar een fris groen, welvarend uitziend heuvelland. We zijn hier in Hill Country en de vergelijking met de Duitse Eiffel dringt zich op. Niet verbazingwekkend, dat in de vorige eeuw Duitse immigranten zich hier graag vestigden. Ze moeten zich er gauw thuis hebben gevoeld. 

De beroemde longhorn-koeien zien we nergens; wel deze kleine donkere dieren. 

Voorbeeld van de bewegwijzering op een kruising. 
Overnacht Skyline Ranch RV Park, 2231 N. Highway 16, Bandera. Ook weer een netjes uitziende kleine camping. De wifi is hier slecht. Kosten $27. 


 25 oktober, woensdag 

Cowboyhoofdstad Bandera

We kijken ’s morgens rond in Bandera. De plaats noemt zichzelf de cowboycapital maar daar is op deze stille woensdagmorgen niet veel van te merken. Er is geen cowboy te zien. De dames in een quiltwinkel vertellen dat het op vrijdag en vooral zaterdag wel anders is. Dan is het na het harde werken op de ranches in de omgeving druk in de stad, zeker in de zomer, als er rodeo’s worden gehouden. 

Nu houden we het bij een wandeling door het historische centrum aan de hand van een foldertje van het plaatselijke bezoekerskantoortje. Een voorbijganger attendeert ons nog op een plaatselijk museum over het cowboyleven maar dat laten we aan ons voorbij gaan. 


De danszaal. Op zaterdag schijnt het hier vol te zijn.




Hier kun je je dure cowboyhoed uitzoeken. 

Muurschildering


We worden ook vriendelijk binnen genood in een winkel, waar de echte cowboy zijn hoed, riemen en laarzen kan kopen. Afgaande op het assortiment hier, gaat men dan voor mooie spullen. 


Helotes

We vervolgen onze route door dit deel van de Hill Country en houden ook nog een korte stop in Helotes, ook weer zo’n plaatsje met in het centrum de typische houten huizen uit de streek en tal van antiek- en curiosawinkeltjes. We spotten er ondermeer een blikje voor Zeeuwse babbelaars uit Middelburg! 




San Antonio

Na een uurtje rijden we door naar San Antonio, waar we de camper stallen op Traveler’s World aan Roosevelt Avenue. Daarvandaan gaan we met de bus voor $ 1,30 per persoon naar de stad. 


The Alamo

In San Antonio kunnen we niet om The Alamo heen, de kerk, die een restant is van een vroegere missiepost maar bovenal de plek waar zo’n 300 Texanen in 1836 de strijd tegen een overmacht van Mexicanen met de dood moesten bekopen. Tevens is het de plek waar Texas zijn onafhankelijkheid uitriep. In een film wordt de geschiedenis duidelijk verteld.


San Antonio, The Alamo




Riverwalk

Daarna lopen we de Riverwalk, het wandelpad langs de rivier door het centrum van de stad. Langs de route zijn tal van restaurants en barretjes met Spaanse en Mexicaanse invloeden. Er groeien bomen, er klateren kunstmatige watervalletjes, er klinkt muziek. Kortom, het is er gezellig en zeker 's avonds ook romantisch. Je kunt er ook een rondvaart maken maar wij houden het bij wandelen. 
Langs de Riverwalk

Kunstmatige watervalletjes langs de Riverwalk

El Mercado

We nemen nog een kijkje bij de Cathedral of San Fernando en vinden een paar blokken daar achter de Market Place met een grote Mexicaanse markt: El Mercado. In dit kleurrijke overdekte deel zijn allerlei winkeltjes met kleding, muziekinstrumenten, hoeden en snuis uit Mexico. Zoals we in San Francisco werden ondergedompeld in de Chinese wijk, zo waan je je hier even in Mexico We wandelen er met plezier een tijdje rond. 
San Fernando kathedraal

El Mercado, de Mexicaanse markt in San Antonio


Daarna lopen we terug naar de River Walk, om er in een van de restaurants langs het water in Txaans-Mexicaanse sfeer te eten. 


Overnacht: Camping Traveler’s World, 2617 Roosevelt Avenue, San antonio, TX 78214. Een camping met vele voorzieningen, inclusief een zwembad, wasmachines en gratis wifi. We kregen 10% korting op vertoon van de ANWB-kaart en betaalden zo $41,50. De bus naar de stad stopt voor de deur en brengt je in 15-20 minuten in het centrum. Bij de receptie is een dienstregeling verkrijgbaar. Circa een mijl ten zuiden van de camping ligt de missiepost San Jose. 


 26 oktober, donderdag 

Missieposten

Na het natuurgeweld eerder deze reis, staan deze dagen in het teken van grotere en kleinere plaatsen. We zijn nog steeds In San Antonio en daar zijn maar liefst vier missieposten, die niet ver van elkaar liggen en in zijn totaliteit op de UNESCO Werelderfgoedlijst staan. Ze alle vier bezoeken gaat ons te ver; we beperken ons tot de grootste en mooiste: de mission van San José. 




Deze missiepost ligt maar een mijl van de camping verwijderd, zodat we er al vroeg zijn. Toevalligerwijze kunnen we direct meelopen met een rondleiding van een ranger. Daar leren we hoe de missieposten in de tweede helft van de 18e eeuw zijn opgezet door Spaanse Franciscaner monniken. De missions boden onderdak aan indiaanse stammen, die gewend waren rond te trekken en met jagen en verzamelen in hun voedsel te voorzien. In tijden van droogte was dat laatste moeilijk en de missieposten boden bescherming en voedsel. Het betekende voor de indianen wel een heel ander, meer gestructureerd leven. Interessant om te zien en te horen, vinden we. 


Verder in de Hill Country

Daarna rijden we naar een wat noordelijker deel van de Hill Country, tussen San Antonio en Austin in. We houden een korte stop in Comfort, een wat slaperig plaatsje met ook al weer antiek- en curiosawinkeltjes in het historische centrumpje. 



Bankgebouw in Comfort, rechtstreeks uit een film, zo lijkt het

Fredricksburg

Daarna rijden we door naar Fredricksburg. Dit stadje, dat het centrum is van het gebied, werd halverwege de 19e eeuw gesticht door Duitse pioniers. Het gebied is lang arm geweest, omdat het land, dat de pioniers kochten veel minder vruchtbaar was, dan ze dachten. Inmiddels wonen er in het gebied heel wat mensen uit San Antonio en Austin en is het redelijk welvarend, getuige ook de hoeveelheid winkels, restaurants, wijnhandels en bierstuben in de Mainstreet. Aan het einde van de straat ligt een bijzonder gebouw, dat vroeger een hotel is geweest en nu een onderdeel is van een Museum over de oorlog in de Stille Oceaan. Dat geloven we wel; we houden het bij een wandeling door Mainstreet. Alsof je door Disneyland loopt, maar dan echt. 




Plaatsjes bezoeken en rond wandelen kost tijd; met al deze bezoeken is onze dag geheel gevuld. 


Overnacht: Camping Oakwood V Resort, een stukje buiten Fredericksburg. Een ruime camping, die zich meer richt op vaste gasten. We betalen $45, inclusief wifi.

27 oktober, vrijdag 

Enigszins gealarmeerd door het zoeken naar een camping rond Fredericksburg, bellen we naar enkele campings in Austin. Ook die blijken met het weekend in zicht volledig bezet. We schrappen daarom het bezoek aan Texas’ hoofdstad Austin. Voor ons dus geen bezoek aan het State Capitol, geen vlucht van de vleermuizen bij de Congress Avenue Bridge bij zonsondergang en geen muziek in Sixth Street. 


Johnson's Ranch

In plaats daarvan rijden we vanaf Fredricksburg naar het LBJ State Park, dat bestaat uit een deel van de ranch van president Lyndon B Johnson. Bij de ingang krijg je een plattegrond en rijd je met eigen vervoer in je eigen tempo over de ranch en langs een kerkje, het nagebouwde geboortehuis en de begraafplaats van de familie. 



Nagebouwd geboortehuis Lyndon B Johnson

De nakomelingen van Johnsons trots, zijn kudde Hereford-koeien, kijken niet meer op of om van de langs rijdende bezoekers. 





Texas White House

Hoogtepunt van de tour is het bezoek aan het Texas White House, oftewel het woonhuis op de ranch. Uit de verhalen en de foto’s wordt duidelijk dat Johnsons zich het meest op zijn gemak voelde op deze ranch, waar hij als kind opgroeide en waar zijn wortels lagen. Al met al verbleef hij hier een kwart van zijn tijd als president en ontving hij er niet alleen de leden van zijn regering maar ook buitenlandse regeringsleiders. 


The Texas White House. Onder de eik werd vergaderd
We halen er de geschiedenis uit onze jeugd op. Johnson was president vanaf november 1963 (na de moord op Kennedy) tot januari 1969.  Het was de tijd van de race in de ruimte, de Vietnam-oorlog en de toekenning van burgerrechten aan alle Amerikanen, ongeacht afkomst of huidskleur. Op de ranch zijn maar liefst 76 telefoontoestellen en bijzonder is dat veel van mans telefoongesprekken zijn opgenomen.  Zo kun je (een stuk van) een telefoongesprek tussen Johnson en Martin Luther King horen. Best bijzonder. 

Het bezoek heeft, inclusief het wachten op de rondleiding door het huis, een halve dag gekost. We rijden daarna verder weg 290 oostwaarts af. Dit kan bijna een ‘Weinstrasse’ worden genoemd, want de wijngaarden rijgen zich hier aaneen, afgewisseld met boomgaarden, waar perziken worden gekweekt. Van de aan de weg staande uitnodigingen om toch vooral de wijngaarden te bezoeken, maken we geen gebruik.

Na Johnson City tikken we op de GPS Georgetown in en die bestemming brengt ons via mooie binnenwegen door het golvende, vriendelijke land ten noorden van Austin.




Overnacht: 
Bij het bellen naar de beoogde camping in het McKinney Falls State Park horen we ’s morgens slechts een bandje , waarin medegedeeld wordt dat de camping van Pasen tot juni (?) vol is. Dit is ons te twijfelachtig om koers te zetten naar de zuidkant van Austin. In plaats daarvan rijden we door naar Georgetown, ten noorden van de stad. Daar vinden we een plekje op Berry Springs RV Park, 131 Market Street. Ook deze grote camping is vol maar de aardige beheerster weet, dat één vaste gast niet is gekomen en op diens plekje mogen wij staan. We hoeven maar half geld te betalen: $17,50. We hebben daarvoor een full hook-up en matige gratis wifi.
Kortom, de streek rondom Austin is heel populair, waardoor reserveren, zeker voor het weekend, bijna onontkoombaar lijkt.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen