> Search results for "Spanje" Slakken op reis

Met de camper naar Spanje

Met de camper naar Spanje


In het voorjaar van 2016 gaan we met de camper naar Spanje. Zoals altijd hebben we in grote lijnen een route samengesteld.  Ons plan is om in een paar dagen door Frankrijk te trekken en onze rondreis door Spanje te beginnen in San Sebastian aan de Atlantische Oceaan. Daarvandaan trekken we door de Rioja richting Madrid en Toledo. 
Vervolgens voert de route dwars door het binnenland naar Cordoba. Daarvandaan trekken we zo'n drie weken door Andalusië. 

Op de terugweg, richting Noorden, plannen we stops in bij Valencia en wellicht nog ergens bij een strand.

Zo is dus het plan maar het weer noopt ons onze route bij te stellen. Als we in Madrid zijn regent het en belooft de weersvoorspelling voor heel midden- en Zuid-Spanje voor de hele week niet veel goeds. Gelukkig reizen we als slakken-met-het-huisje-op-de-rug met onze camper rond en kunnen we onze route omgooien. 

We gaan dus van Madrid en Toledo naar Valencia, zakken de Oostkust daarvandaan af, trekken vervolgens door Andalusië en rijden van Cordoba weer terug naar Toledo. Via Aragon en de Pyreneeën gaan we weer huiswaarts. 

Uiteindelijk wordt dit dus in grote lijnen onze route: 






Route van Valencia langs de Oostkust naar Cabo de Gata, Granada, via Ronda naar Gibraltar, langs Jerez de la Frontera, naar NP Donona en vervolgens naa rSevilla en Cordoba. Oorspronkelijk hadden we deze route net andersom gepland.

We waren in totaal 46 dagen onderweg: van 29 april tot 13 juni. In die tijd legden we in totaal 6750 kilometer af.  


Inspiratie voor onze reis deden we op uit:

  • verslagen van mede-camperaars, http://camperreisverslagen.nl, vooral uit het verslag van dickencarlavanarnhem, rondreis Spanje 2012 hebben we ideeën opgedaan.
  • uit het boekje Met de Camper door Spanje van Mike en Loes Bisschops 
  • de gids Spanje van National Geograpic, 
  • de gids 100% Andalusië, 
  • ANWB-gidsje Andalusië en 
  • Kosmos-gidsjes Oost-Spanje en Madrid. 
Onze weg vinden we met hulp van Tom-Tom en de wegenatlas Spanje van Marco Polo. 


Campings en camperplaatsen vinden we met hulp van de app van Campercontact, de Acsi gidsen camperplaatsen en Camping Card en de ANWB-Campinggids. 



Druk hieronder op de knop Volgende om met het reisverslag te beginnen. 

Op weg naar Spanje

Aanrijroute door Frankrijk


29, 30 april, 1 mei - dag 1,2,3 

Het is onvermijdelijk: wie met de camper naar Spanje wil, moet eerst Frankrijk doorkruisen. Omdat we onze tocht door Spanje bij San Sebastian willen beginnen, kiezen we voor een westelijke route. Na de gebruikelijke aanloop door België, passeren we Lille en wordt een stukje ten zuiden daarvan, niet ver van de A1, Arras onze eerste overnachtingsplaats. 

Arras

Het is zo’n naam die we alleen kennen van de afslagborden op de autoroute maar Arras blijkt een verrassend aardige plaats. 

Het stadje heeft enkele zeer fraaie pleinen, die worden omzoomd door mooie, hoge Oud-Vlaamse huizen. Aan een van de pleinen staat een prachtig stadhuis. 


Arras 

Marktpplein Arras

Hoge koopmanshuizen in Arras

Veel van die oude koopmanshuizen herbergen nu op de begane grond of in de kelder restaurants van allerlei soort en snit. Kortom, Arras blijkt zeker een stop waard. 

 Overnacht: op gratis camperplaats aan de Rue de Rosati www.campercontact.com/13105   GPS: N 50.29456,  E 2.78794 

Gereden: 250 kilometer 


Glooiend landschap


De volgende dag doorsnijden we de Pas de Calais. We vermijden de tolweg en rijden binnendoor over de N25 en D925 naar Abbeville en verder over de tolvrije A28 naar Rouen. Het is een tocht door een licht glooiend landschap, waarbij de akkers en landerijen zich als een lappendeken aaneen rijgen in afwisselend frisgroene stukken land, bruine vers geploegde akkers en stralend gele velden vol bloeiend koolzaad. Regelmatig worden de velden afgewisseld met schijnbaar lukraak in het landschap liggende bosschages. De route voert verder langs en door slaperige dorpen en stadjes, gemarkeerd door een omhoog wijzende kerktoren of een opeens in het landschap staande watertoren. Het lijkt deze rustige zaterdagmorgen op de routes, zoals die decennia geleden in boeken en films voor kwamen. 

TIP: Wij hebben het op deze reis niet gedaan maar je zou ook nog een stop in Amiens kunnen overwegen. Een stad met een leuk centrum en een prachtige kathedraal. 

Hoe rustgevend ook, echt opschieten doet het natuurlijk niet. Na Rouen gaan we daarom terug naar het heden en volgen we de (betaalde) autoroute l’Aquitaine naar Le Mans en Tours. Een rustige weg, die lekke opschiet. Een stukje ten zuiden van Tours, op de A10 richting Poitiers, houden we het voor gezien. 

 We vinden een plaatsje voor de nacht op de camperplaats Le Bois Chaudron, in Ste Maure de Touraine  www.campercontact.com//8504). GPS: N 47.09321,  E 0.61283   
Een leuke camperplaats op een grasveldje bij een soort boerderij. 
We hebben vandaag 521 kilometer gereden. 


Dunbevolkt


De derde dag rijden we verder richting Poitiers over de Autoroute. Daarna nemen we de tolvrije N10 via Agouleme naar Bordeaux. Weer valt op hoe dun bevolkt Frankrijk op veel plaatsen is. Ook deze route voert vooral langs beemden en velden met flinke onderbrekingen van bosschages en bomen is vele schakeringen groen. Hoe zuidelijker we komen, hoe verder bomen en struiken al zijn uitgelopen. 

 Na Bordeaux volgen we de tolweg richting Bayonne en verder naar Bidart. Het landschap is hier echt anders. Kilometers lang rijden we langs naaldbomen, zo nu en dn onderbroken door wat loofbos. In Bidart verlaten we de weg en vinden we een plekje op Acsi-camping Illbaritz. Daar ontmoeten we heel toevallig Rob en Karen uit onze woonplaats. Gezamenlijk beleven we een gezellige avond.


 Overnacht: camping Illbaritz in Bidart. (ACSI-camping) 43°27'10"N 1°34'23"W
 Gereden: 480 kilometer

Hondarribia en San Sebastian

Camperreis Spanje Dag 4 en 5 

Hondaribbia

Het plaatsje Hondarribia ligt net over de Frans-Spaanse grens. We komen er met de camper via een prachtige route, pal langs de kust vanaf St Jean de Luz. Rechts onder ons ligt de oceaan, links van ons doemen de toppen van de Pyreneeën op. In de weiden zien we paarden en schapen. Langs de oceaankant loopt een wandelpad, dat goed wordt gebruikt door wandelaars en hardlopers. 

Mooiste stadje van de kust

Hondarribia geldt als het mooiste stadje aan deze kust. Of dat zo is, kunnen we moeilijk beoordelen maar een aardige plaats is het zeker. 

Een vriendelijke politie-agente wijst ons naar de parking Playa om te parkeren. Daar staan inderdaad meer campers. Daarvandaan lopen we in een klein half uurtje langs de jachthaven terug naar het centrum. Dat heeft niet alleen een gezellige, met platanen gestoffeerde hoofdstraat maar daarachter ook straatjes met vrolijk beschilderde huizen. We wandelen door het stadje en klimmen naar de imposante steenklomp, die vroeger het kasteel van Carlos de Vijfde was en de riviermonding bewaakte. Langs de boulevard wandelen we weer terug naar de camper.


Hoofdstraat Hondaribbia

Kleurrijke huizen in Hondaribbia

Hondaribbia


 Aan het einde van de middag rijden we door naar San Sebastian. De bedoeling was de route langs de kust maar uiteindelijk stuurde Tom-Tom ons via de oude N10 naar het centrum van San Sebastian of Donostia, zoals de stad hier heet. 


Overnachtingsplaats: camperplaats Padeo de Berio, vlakbij de universiteit.www.campercontact.com/12047GPS: N 43.30769,  W 2.01417 
Een drukke camperplaats, waar je wel erg hutje-mutje staat. We vinden het geen leuk plekje; het enige wat in het voordeel van deze overnachtingsplaats pleit is dat we gemakkelijk met de fiets naar de baai en het centrum kunnen. 

Gereden: 70 kilometer 


San Sebastian

Verleidelijk liggen de tapas, hier pinxtos geheten, vanaf een uur of elf al in grote schalen uitgestald op de bar van alle restaurantjes en bars in de oude stad van San Sebastian. De stad staat er bekend om en ook wij kunnen geen weerstand bieden aan al die lekkere hapjes. We hebben ze ook verdiend, vinden we, na ons fietstochtje deze morgen richting baai.
Schalen vol hapjes


Stad met grandeur aan fraaie baai

San Sebastian oftewel Donostia ligt prachtig aan een mooie baai. Langs die baai loopt een fraaie boulevard met bloemperken, palmen, gietijzeren hekjes en schitterende, ouderwetse lantaarns. De hele stad ademt een soort ouderwetse grandeur en elegantie met brede lanen met fraaie hoge huizen en ook hier weer platanen. We fietsen langs de rivier en over de drie bruggen met bijzondere lantaarns. Achter en tussen de brede lanen in de oude stad liggen smalle drukke straten, vol met restaurantjes, bars en winkeltjes en enkele fraaie pleinen. Rond het grootste, vierkante plein liggen galerijen met boven iedere deur een nummer. Vroeger werd dit plein gebruikt voor stierengevechten en verkochten de bewoners kaartjes voor dit schouwspel. De toeschouwers wisten dan goed bij welk nummer ze moesten zijn!.


Langs de boyulevard

Bruggen met grandeur

Smalle straatjes met winkeltjes en restaurantjes

Plein, waar je vroeger naar stierenvechten kon kijken

Fraaie lantaarns langs de boulevard

Kabeltreintje

We slenteren door dit oude stadsdeel en fietsen uiteindelijk weer langs de boulevard naar het andere eind van de baai. Daar kun je met een krakend kabeltreintje omhoog voor een prachtig uitzicht op de hele baai. 





Fraai uitzicht op de baai bij San Sebastian


Na dit dagje San Sebastian verkassen we met de camper naar Acsi-camping Iguelda, een paar kilometer van de stad. 


Gereden: 7 kilometer Overnachtingsplaats: Acsi-Camping Iguelda, even buiten en hoog boven San Sebastian. 

TIP: Vóór verder te reizen naar de Rioja kun je ook nog naar Bilbao met het prachtige Guggenheim-museum. Wij doen dit deze reis niet; wij waren in september 2013 al in Bilbao, toen op weg naar Portugal.  

Door de Rioja naar Madrid

Camperreis Spanje  dag 6 en 7 

Zuidwaarts naar Madrid

We besteden een kleine twee dagen om van San Sebastian met de camper zuidwaarts naar Madrid te rijden. De zon schijnt, de bloemen in de bermen bloeien vaak uitbundig geel en paars, naast ons rijzen groene, beboste berghellingen op, afgewisseld met vruchtbare dalen, waar rond de eenzame boerderijen soms paarden of schapen grazen. Heel even zien we een scherp getande, granieten bergkam. 

Wildwest filmdecor

Dat is het beeld dat we krijgen tijdens onze tocht van San Sebastian langs en door het natuurpark Estenaga en later langs weg 120 naar Estella Lizurra. De stille weg golft en slingert door een prachtig landschap, dat zich onder de Spaanse zon van een vriendelijke kant laat zien maar dat in wat somberder weer beslist iets onherbergzaams heeft. Soms wanen we ons in een wildwest filmdecor als we op de bergrug in de verte paarden zien grazen. 



Rioja

Na Estella verandert het landschap. We komen inmiddels tijdens deze camperreis door Spanje in de Rioja-streek maar anders dan in de Franse wijnstreken betekent dat hier niet dat de wijngaarden zich aaneen rijgen. Her en der zien we velden met lage wijnstokken, afgewisseld met gewone landerijen. We kunnen dus niet begrijpen waar de wijnboeren hier hun druiven voor de wijnplas van de Rioja eigenlijk telen. . . . . 


Logrono

De hoofdstad van de Rioja is Logrono, een best wel aardig plaatsje, waar ook de Pelgrimsroute naar Santiago de Compastello langs en door komt. Heel toepasselijk staat de heilige Jacobus als ruiter hoog boven de ingang van de oudste kerk in de stad. Even verderop domineert een kathedraal het marktplein. Ook hier in het voetgangersdeel weer winkeltjes en restaurantjes. We zijn er aan het eind van de middag als het leven na de siësta weer opstart en de terrasjes zich vullen. Het aanbod en de uitvoering van de tapas haalt her hier echter niet bij dat in San Sebastian, waar het bereiden van die hapjes echt tot kunst was verheven. 


De Heilige Jacobus boven de kerkdeur





We overnachten gratis op de mix-parking bij zwembad en stadion (campercontact no. 6575) in Logrono. GPS: N 42.47499,  W 2.45402.             Het centrum ligt op loopafstand.  
Gereden: 187 kilometer 

Ruig en verlaten

De volgende dag rijden we met de camper verder over de N113 richting Soria. Het landschap is hier ruig en verlaten. Granieten rotsen rijzen her en der op. Na Soria wordt het vlakker en ook wel saaier. 








Gele zandsteen

We houden een stop bij El Burgo de Osman, een aardig ommuurd plaatsje, dat een enorme kathedraal huisvest. De kerk blijkt aan vele kanten te zijn ingebouwd door ook oude huizen. Muren, kerk en huizen zijn opgetrokken uit gele zandsteen. Alles bij elkaar een imposant gezicht. We wandelen door de op dit middaguur uitgestorven hoofdstraat met een inmiddels van andere plaatsen bekende zuilenrij. Ook hier op het centrale plein esplanade van geknotte platanen, die in de zomer een schaduwrijk dak moeten leveren. Op de bankjes eronder spotten we een aantal inwoners, die zo, rustig keuvelend, siësta houden. 


Gezicht op El Burgo





Centrale plein in El Burgo


De rest van de weg naar Madrid over de N110 en aansluitend de A1 is rustig maar niet interessant. 


We vinden in Madrid een plaatsje op Stadscamping Osuna (Camprcontact no 12785), aan de rand van Madrid. 
GPS: N 40.45374,  W 3.60337.
Het metrostation met een doorgaande metro naar hartje stad ligt op 8 minuten lopen. De camping had niet zulke goede recensies maar inmiddels is het hele sanitairblok vernieuwd en ziet dat er netjes en schoon uit. De plaatsjes zijn klein. 
Gereden: 323 kilometer

Met de camper in Madrid

Camperreis Spanje  

Zwerven door Madrid 

Onze kuiten zijn stijf en onze voeten tintelen na twee volle dagen kilometers wandelen in Madrid. Het stadscentrum is gemakkelijk bereikbaar vanaf Camping Osuna waar we met de camper staan; acht minuten lopen naar het metrostation Canillejas. Daarvandaan brengt de groene lijn 5 ons in 25 minuten rechtstreeks naar hartje centrum. We verkennen de stad verder grotendeels te voet aan de hand van een (thuis al uitgeprinte) wandeling van www.reisroutes.be van madrid.  

Paleis en klooster El Escorial

Camperreis Spanje    Dag 10 en 11 

El Escorial 

We zouden best nog een dag in Madrid kunnen doorbrengen maar een wandeltocht door de regen lokt niet. Als alternatief rijden we met een grote boog noordelijk om Madrid heen tot het stadje San Lorenzo de El Escorial. Daar bouwde Philips II (je weet wel, de Koning van Hispanje, met wie onze Willem van Oranje het aan de stok had en die de Tachtigjarige Oorlog begon) een paleis, annex klooster. De diepgelovige katholieke koning kon zich in dit enorme maar sobere complex terug trekken om te studeren en te bidden. 

Hoewel het hier allemaal veel strenger oogt dan in het weelderige Palacia Real, hangt het ook hier vol met schilderijen, altaarstukken en wandtapijten en zijn er met prachtige, kleurrijke fresco´s beschilderde plafonds. Zoals op zo veel plaatsen is helaas ook hier fotograferen bijna overal  verboden. We doen het her en der toch.

Grote zaal met wandschilderingen van gestreden slagen


Kloostergang

Lopend door het complex van paleis, klooster en kathedraal zijn er diverse topstukken te zien, zoals Het Laatste Avondmaal van Titiaan. Wat luguber is de kleine ronde crypte met de marmeren grafkisten van bijna alle Spaanse koningen, te beginnen bij Karel V. In aangrenzende ruimtes loop je langs de graftombes van allerlei prinsen en prinsessen.


In tegenstelling tot de grafkelder van de Oranjes in de Nieuwe Kerk in Delft is het allemaal openbaar toegankelijk. . . 

Basiliek

Centraal in het geheel is een enorme basiliek, destijds alleen toegankelijk voor de Koning en zijn kinderen. De vorst wilde bij het bidden niet gestoord worden door het ´gewone volk´. Dat moest buiten de eigenlijke kerk in de enorme vestibule blijven . . . 


Bibliotheek

Philips studeerde er ook, getuige de enorme bibliotheek met 40.000 boeken. Blikvangers zijn - behalve het ook hier weer prachtig beschilderde plafond - de collectie wereldbollen en een model van het sterrenstelsel. 


Kijkje in de bibliotheek


Aranjuez

Als we na 2,5 uur weer buiten stappen, regent het nog steeds. Eigenlijk wilden we naar Aranjuez rijden, ten zuiden van Madrid. Daar bouwde dezelfde Philips II nog een optrekje: het Palacio Real in de stijl van Versailles met bijbehorende tuinen. Maar ja, tuinen bezoeken in de regen lijkt geen goed idee. Met spijt in het hart laten we Aranjuez dus links liggen en rijden we in de namiddag naar de hoog gelegen stad Toledo, zo’n 70 kilometer ten zuiden van Madrid. 


In Toledo zetten we aan de rand van de stad de camper stil op Camping El Greco, Campercontact no. 40086. GPS: N 39.86473,  W 4.04682 
We hebben vandaag 198 kilometer gereden. 

Toledo

Grootste bezienswaardigheid In Toledo is de kathedraal, maar – helaas – die is op maandag gesloten. Bovendien regent het deze morgen wederom pijpenstelen en zien we een wandeling door de steile, smalle straatjes van Toledo langs kerken, kloosters en een moskee niet zitten. 


We komen hier later tijdens onze reis terug en bezoeken dan alsnog Toledo. Zie: www.slakopreis.nl/2016/06/met-de-camper-naar-toledo.html


Roer om richting Valencia


Weeronline leert ons dat het weer aan de Middellandse Zeekust toch wat beter zou zijn. We gooien daarom onze route om. We gaan eerst naar de Oostkust, daarna naar Andalusië en rijden door het binnenland weer naar het Noorden, zo is nu ons plan. Hopelijk komen we op de terugweg alsnog langs Toledo 

Vandaag dus geen slakkengang voor ons huis op wielen. Integendeel, in flink tempo rijden we zo’n 350 kilometer oostwaarts, naar Valencia. 

Het is een weinig inspirerende tocht, die ons eerst kilometers en kilometers door vlakke groene velden voert, slechts hier en daar onderbroken door een enkele boom. Later rijden we een flink eind tussen wijngaarden; we zien althans meer druivenstokken dan we in de hele Rioja hebben gezien. En om ons er aan te herinneren dat we in Spanje zijn, zien we enige malen langs deze ‘Autoweg van het Oosten’ een enorme stier in het landschap staan. 


Groene vlaktes

Niet vergeten: deze weg voert door Spanje

We vinden een slaapplaats, iets ten zuiden van Valencia, op camping Coll Vert (ACSI-kaart) Campercontact no 12727GPS: N 39.39644,  W 0.33240 . Vlakbij Natuurpark de ‘Albufera. Hiervandaan kunnen we met de bus of op de fiets naar Valencia. 
We hebben vandaag 379 kilometer gereden. .

Met de camper in Valencia

Valencia 


Mooi van lelijkheid. Of lelijk van (poging tot) mooiheid. Het is maar hoe je de voorgevel van het vroegere paleis van de markies van Dos Aguas wil beschrijven. Onze mond valt open als we dit staaltje van overdadige barok zien in Valencia. 

Met de camper langs de Costa Blanca

Camperreis Spanje    Dag 14, 15, 16, 17 

Costa Blanca 

Na Valencia wacht de Costa Blanca. Wij zijn hier nooit eerder geweest maar heel veel Nederlanders vieren hier aan de kust graag vakantie of overwinteren er. Wij zakken in drie dagen met de camper in een soort hink-stapsprong af. Dat wil zeggen: we rijden een halve dag en zoeken dan een camping, niet te ver van zee en lopen rond in het plaatsje waar we dan zijn..

Kustweg 332 - Javea

Eigenlijk hadden we ten zuiden van Valencia door het natuurpark ‘l Arbufera willen rijden maar we volgen de verkeerde borden en worden naar de grote weg geleid. (Ons navigatiesysteem blijkt sowieso een enorme voorkeur voor autowegen te hebben, ook al tikken we voor onderweg kleinere plaatsen in). 
Hoe dan ook, uiteindelijk volgen we zo veel mogelijk de kustweg 332. Via Denia komen we terecht in Javea, op camping El Naranjal (ACSI-kaart).. Van de camping wandelen we in een klein kwartiertje naar het strand en de boulevard met restaurantjes en winkeltjes. Je hebt hier een mooi zicht op de rots, die de baai beschermt. Omdat het weliswaar droog is maar wel bewolkt, hebben we het fototoestel in de camper laten liggen. Jammer, want het uitzicht is hier prachtig. 


Overnacht: Camping El Naranja   (ACSI-kaart) in Javea.    GPS:  
38°46'14"N 0°10'55"EMooi toiletgebouw, vlakke plaatsen, geen gratis Wifi, contant afrekenen. 
Gereden: 13 3 kilometer 


Kustweg 332 - San Pola

De volgende dag rijden we verder met de camper via Moirera (lijkt een mooier stadje met bovendien een leuke makt), Calpe (met veel lelijke hoogbouw) en Altea en daarna met een grote boog om de klontering van hoogbouw in Benidorm en Alicante heen. 


Achteraf bezien hadden we bij Altea ook kunnen kiezen voor een 50 kilometer lange omweg het binnenland in, naar Guadalest en vervolgens naar Penaguilla, Sella en Finestrat om voorbij Benidorm weer op de 332 te komen. . 
We zoeken weer de 332 op en rijden door naar Santa Pola, waar we een plekje vinden op de grote camping Bahia, vol langkampeerders. 
Hier hebben we een half uur nodig om naar strand, jachthaven en boulevard te wandelen. Imponerend vinden we het langs deze costa allemaal niet maar het weer wordt iedere dag beter en we kunnen aan de boulevard en later bij de camper lekker in de zon zitten. Kortom, de Costa Blanca is niet helemaal ons ding, hoewel de zon veel goed maakt. 


Vissers bezig in de haven van San Pola


Overnacht: Camping Bahia in Santa Pola (ACSI-kaart). GPS: 38°12'2"N 0°34'13"WGrote camping met veel overwinteraars. Gratis wifi bij de bar/receptie. Voor een nacht contact afrekenen.
Gereden 114 kilometer 


Palmen in Elche

Het landschap langs de kustweg vinden we overwegend rommelig en vaak kalig. Waar we in het Noorden vele kleuren groen in het landschap zagen, overheerst hier een door zon en wind uitgebleekt en vaak stoffig grijs/groen. 
Dat wordt beduidend anders als we de volgende dag van Santa Pola naar het nabij gelegen Elche rijden. Hier worden al eeuwen palmen gekweekt. Waarschijnlijk zijn de Feniciërs daar al mee begonnen. De palmbomen groeien in verschillende plantages, rondom en ook in de stad. We bezoeken de Huerta del Cura, een tuin vol palmbomen maar ook cactussen en vetplanten. Verder ontwaren we in de aanplant Chinese rozen en een haagje van Christusdoorn, planten die wij als ouderwetse kamerplanten kennen en hier gewoon buiten gedijen. Blikvanger in de tuin is de ietwat bizarre Palmera Imperial, een palm die begint met een stam en dan verder gaat in wel zeven stammen. Het enorme gevaarte wordt aan alle kanten gesteund om de ‘kinderen’ voor omvallen te behoeden. 


Palmentuin in Elche

: Vanuit één stam groeien zeven palmen. Het gevaarte wordt Palmera Imperial genoemd ter ere van keizerin  Sissi, die de tuin ooit bezocht. 

Bolnuevo/Mazarron

Na een uurtje rond kijken in de palmentuin in Elche rijden we met de camper verder via de 340 richting Murcia. Die stad ronden we onderlangs met een grote boog. (A30, richting Cartagena). Vanaf afslag 155 volgen we de 601 binnendoor. 
Het is een aardige weg die deels langs citrusplantages gaat en deels zicht geeft op rotsige, nauwelijks begroeide bergen. 


Landschap onderweg


In de middag zetten we de camper op de handrem op Campng Playa de Mazarron in Bolnuevo, en stuk onder Cartegena en dus al flink zuidelijk, We hebben een leuke plek vlak aan zee en blijven hier op deze mooie Pinksterzondag een dagje staan om in de zon te lezen en te niksen. 


Op de camping in Bolnuevo, uitzicht op zee

Strand en boulevard in Bolnuevo


Ook wandelen we vanaf de camping langs het strand over een wandelpad naar het dorpje. Heel verrassend komen we vlakbij het dorpje een merkwaardig gevormde rotsformatie tegen. De zandsteen is hier door wind en water uitgeslepen tot een soort paddestoelvormige sculptuur. 


Door wind en water uitgesleten zandsteenformaties

Strand en dorpje vormen duidelijk ook een favoriet uitstapje voor Spanjaarden uit de omgeving. Net iets meer verzorgd en net iets beter gekleed – gestreken overhemd, mooie polo, lange rok – bevolken zij, soms met hun kinderen, heel relaxed de terrasjes of slenteren ze over het strand. 

Geef ze eens ongelijk: de lucht is strakblauw, de zee net een paar tinten donkerder azuurblauw, de palmen wuiven zachtjes in de wind en de zon schijnt. Het leven is goed. We beginnen de overwinteraars in deze streken een beetje te begrijpen!. 


Overnacht: Camping Playa de Mazarron in Bolnuevo (ACSI-kaart). Enorme camping met veel bloemen en goede toiletgebouwen. De camping ligt aan zee en aan de andere kant loop je het plaatsje in. Geen gratis wifi. 
Gereden 158 kilometer . .

 Morgen gaan we richting Andalusië.

Naar Cabo de Gato

Camperreis Spanje  Dag 18 en 19 

Verder langs de kust

Maandag Tweede Pinksterdag (wat hier in Spanje trouwens een gewone maandag is) gaan we verder met onze camperreis door Spanje en vervolgen we onze tocht langs de kust naar het zuiden. We nemen een stukje autotolweg tot Aguilas en rijden daarvandaan verder, pal langs de kust. 

Het landschap is hier mooier. Al voor Aguiilas rijden we langs een decor met veelal geel-grijze rotsige bergen, gestoffeerd met een dun waas van grijs-groene grassen en lage, stekelige bosschages. Het ziet er stoer en soms wat desolaat uit. Maar wel mooi.
Een soortgelijk berglandschap zien we tijdens onze tocht langs zee. Het geeft, al rijdend, mooie uitzichtpunten: rechts van ons de bergen, links van ons de blauwe zee. 

Koffie drinken onderweg 


De kust bij Garuche

Het aardige is dat in dit deel van de Spaanse kust de lelijke hoogbouw niet heeft toegeslagen. We komen wel langs vakantieplaatsjes met villa’s of appartementen, maar het ziet er allemaal vriendelijker uit. Het gezelligste lijkt Mojacar met zijn palmrijen en winkeltjes en eethuisjes. 


Natuurpark Cabo de Gato

Bij Carboneras moeten we via de 341 het land in. Hoewel het Natuurpark Cabo de Gata-Nijar vrijwel ten zuiden van Carboneras begint, is er langs de kust geen verdere weg het park in. We moeten de kust dus wel verlaten. Met een omweg via de A7 rijden we een stukje verder naar het zuiden weer richting zee, naar Los Escullos, midden in dit Nationaal Park.

Het is een vreemde gewaarwording om te zien dat het park tot aan zijn grenzen wordt omringd door onafzienbare rijen van plastic kassen. Een groot deel van de Spaanse oogst aan tomaten, paprika’s en komkommers wordt hier, in de omgeving van Almeria, gekweekt. Economisch natuurlijk belangrijk maar de eindeloze hoeveelheid, soms half vergaan, wit plastic is bepaald geen sieraad en maakt vaak een rommelige indruk.. 

De nederzetting Los Escullos bestaat uit niet veel meer dan enkele huizen, een hotel en onze gelijknamige camping. In dit landschap met tegen de droogte vechtende palmen en agaves lijkt deze laatste nog het meest op een ommuurde oase in een verder woestijnachtige omgeving. 


Overnacht: Camping Los Escullos. Grote camping met veel schaduw. Mooi toiletgebouw. Er zou overal gratis wifi zijn maar die werkte helaas niet. . . 


Los Escullos

De volgende dag wandelen we vanaf de camping over een zandweg in zo;n 20 minuten naar het strand en naar het Castillo San Filippe, destijds een fort ter verdediging tegen piraten. Deze zuid-oosthoek van Andalusië is niet alleen heel droog (het droogste punt van Europa zelfs) maar ook oud vulkanisch gebied. Een merkwaardige enorme lava-achtige steenklomp getuigt daarvan. 


Park Cabo de Gata

Vulkaanresten bij strand Los /Estrillos

 San José

We maken een tochtje door het park en rijden naar het dorpje Las Negras en weer terug naar San José. Dit laatste dorp is wel enigszins toeristisch ingesteld. We eten er een heerlijke verse vis, op een terrasje pal aan zee. 


Windmolen bij Las Negras




Zoutpannen met flamingo's

Later rijden we nog naar het dorpje El Cabo de Gato en kijken er bij de zoutpannen naar de lichtroze flamingo’s.  In de buurt staat een vuurtoren op een duin maar we zijn gewaarschuwd dat de weg er naar toe niet geschikt is voor campers. 


Flamingo's



We overnachten er met vijf ander campers op een gedoogplaats, vlak achter de boulevard. 


 We hebben deze twee dagen in totaal 234 kilometer gereden.